In het rumoer rond PISA werd vaak een tegenstelling gemaakt tussen ‘begrijpend lezen’ enerzijds en ‘vrij lezen’ anderzijds. Doodzonde, want dan zien we niet dat de oplossing in het midden ligt. Wél lezen voor inhoud en inspiratie, maar óók nadenken over wat er staat. Literaire gesprekken of close reading- hoe je het noemt, maakt niet zoveel uit. Als leerlingen maar gaan reflecteren op de tekst.
‘Jeugdliteratuur is een geweldig middel om kinderen iets te laten voelen, te laten ervaren en hun emoties te leren reguleren. Maar we doen leerlingen tekort als we ze vervolgens niet vragen betekenis te geven aan het verhaal of gedicht. Zo zijn we in de klas het dénken over verhalen verleerd, maar juist dat is de normaalste zaak van de wereld. We genieten immers niet alleen van verhalen omdat ze ons iets laten voelen, maar ook omdat ze ons helpen reflecteren: op onszelf, de ander en de wereld – allemaal in relatie tot de tekst’.
https://www.deliniaal.nl/verhalen-helpen-ons-reflecteren/